Varen en werken op een reddingboot is een unieke en niet-alledaagse ervaring en waarschijnlijk voor de meeste leerlingen een volledig nieuwe. Uiteraard is de reddingboot 'Jhr. Mr. J.W.H. Rutgers van Rozenburg', uit het jaar 1907 indertijd niet gebouwd met de bedoeling grote groepen schoolkinderen een ontspannen Waddentochtje te bezorgen. De ruimte aan boord is beperkt en dus kent ook het aantal passagiers zijn grenzen. Om die reden is er voor een educatief project gekozen waarbij alle leerlingen met de “Rutgers” het Wad op kunnen zonder dat de rest van de groep duimendraaiend aan de wal zijn beurt moet afwachten.

Hoe gaat het in zijn werk?

Allereerst worden de leerlingen op school voorbereid op hun reddingswerk op Terschelling met behulp van drie reddingslessen, die u op deze site kunt vinden.Vervolgens worden op Terschelling de leerlingen gesplitst in een Vaargroep (waarbij men de reddingbemanning van de “Rutgers” vormt), de Walgroep (waarbij men ophet Seinpaalduin min of meer de taken van de vuurtorenwachter overneemt) en de Museumgroep (waarbij men kennis maakt met de oude roeireddingboottijd, zie ookles 1). Na ongeveer een uur schuiven de groepen als in een carrouselmodel door totdat iedereen alle drie taken uitgevoerd heeft. De leerlingen krijgen ter herinneringeen reddingsdiploma mee en een foto van hun eigen reddingsgroep.

De drie reddingslessen vooraf zijn bedoeld voor zowel “landrotten” als “waterratten” en aan bod komen verschillende aspecten van de zee, het varen en het reddingswerk. Op school kunnen de leerlingen al worden ingedeeld in drie groepen (zie les 2). Binnen deze groepen worden weer onderling taken verdeeld (genoemd naar het te gebruiken instrument: windmeter / portofoon / kompas / zeekaart; zie les 3). Bij deze taakverdeling heeft de leerkracht een sturende rol, zeker als daarbij naar de resultaten van de verwerkingsopdrachten van les 2 wordt gekeken. De een heeft nu een maal andere interesses dan de ander.

Download het lespakket

 Lespakket-Redding-van-de-Lutetia (14.74 Mb)