De Redding van de Lutetia.
Varen en werken op een reddingboot is een unieke en niet-alledaagse ervaring en waarschijnlijk voor de meeste leerlingen een volledig nieuwe. Uiteraard is de reddingboot 'Jhr. Mr. J.W.H. Rutgers van Rozenburg', uit het jaar 1907 indertijd niet gebouwd met de bedoeling grote groepen schoolkinderen een ontspannen Waddentochtje te bezorgen. De ruimte aan boord is beperkt en dus kent ook het aantal passagiers zijn grenzen. Om die reden is er voor een educatief project gekozen waarbij alle leerlingen met de "Rutgers” het Wad op kunnen zonder dat de rest van de groep duimendraaiend aan de wal zijn beurt moet afwachten.
Hoe gaat het in zijn werk?
Allereerst worden de leerlingen op school voorbereid op hun reddingswerk op Terschelling met behulp van drie reddingslessen, die u op deze site kunt vinden.Vervolgens worden op Terschelling de leerlingen gesplitst in een Vaargroep (waarbij men de reddingbemanning van de "Rutgers” vormt), de Walgroep (waarbij men op het Seinpaalduin min of meer de taken van de vuurtorenwachter overneemt) en de Museumgroep (waarbij men kennis maakt met de oude roeireddingboottijd, zie ookles 1). Na ongeveer een uur schuiven de groepen als in een carrouselmodel door totdat iedereen alle drie taken uitgevoerd heeft. De leerlingen krijgen ter herinneringeen reddingsdiploma mee en een foto van hun eigen reddingsgroep.
De drie reddingslessen vooraf zijn bedoeld voor zowel "landrotten” als "waterratten” en aan bod komen verschillende aspecten van de zee, het varen en het reddingswerk. Op school kunnen de leerlingen al worden ingedeeld in drie groepen (zie les 2). Binnen deze groepen worden weer onderling taken verdeeld (genoemd naar het te gebruiken instrument: windmeter / portofoon / kompas / zeekaart; zie les 3). Bij deze taakverdeling heeft de leerkracht een sturende rol, zeker als daarbij naar de resultaten van de verwerkingsopdrachten van les 2 wordt gekeken. De een heeft nu een maal andere interesses dan de ander.
Download het lespakket
Lespakket-Redding-van-de-Lutetia.zip
Educatieve puzzel:
De sleutel van de wonderkist!
Hoe kun je de oude schatkist in 't Behouden Huys open krijgen? Er hangen 14 sleutels bij, dus denk je misschien: da's makkelijk, één voor één de sleutels uitproberen. Nou mooi niet, want deze schatkist is niet zomaar een kist. De schatbewaarder heeft er vroeger een trucje mee uitgehaald. Als je voor de tweede keer een sleutel, die er niet bijpast, in het slot steekt dan blijft deze vastzitten en krijg je hem voorlopig niet meer open!Op de schatkaart zie je de plekken waar de sleutels gevonden zijn. Sleutel B komt bijvoorbeeld uit de Brandaris en sleutel J van de Bosplaat. Nou kun je in het museum erachter komen waar de belangrijkste sleutel én de bijbehorende schatkist op Terschelling ontdekt zijn. Er zijn 13 vragen en van de 13 antwoorden onthoud je steeds de beginletter. Uiteindelijk blijft er een letter over die wel op de kaart staat maar nergens de beginletter is van één van je 13 antwoorden. Dat moet de goede letter zijn en dan weet je gelijk de plek waar de sleutel en dus ook de kist vandaan komen. Die letter zeg je bij de balie tegen iemand van het museum en dan mag je de bijbehorende sleutel op de schatkist passen.
Douwe en Dirkje
'Op stap met Douwe en Dirkje, jong in 1910' is ontwikkeld voor groep 5/6 van de basisschool maar is ook geschikt voor groep 7/8. Doel van het project is om geschiedenis van het papier te tillen en de leerlingen op een actieve en betrokken manier kennis te laten maken met het eilander leven aan het begin van de 20e eeuw. Aan de hand van een spannend voorleesverhaal stellen Douwe en Dirkje zich eerst voor. In het museum komt de geschiedenis tot leven en helpen de leerlingen Douwe en Dirkje met alledaagse klusjes. De verwerking bestaat uit het voorlezen van het tweede deel van het verhaal waarbij de leerlingen zelf het einde bedenken. Het project wordt afgesloten met het 'Douwe en Dirkje' bordspel. zie ook: http://www.douwedirkje.nl/
SPEEL HET ONLINE BEHOUDEN HUYS MUSEUMSPEL!!!
www.watisdatnou.com
Voor het Oerolfestival van 2012 heeft verhalenverteller en theatermaker Victor Frederik in overleg met het museum een project ontwikkeld in samenwerking met leerlingen van groep 7 en 8 van eilander scholen. Uit het museum zijn 4 bijzondere voorwerpen uit de collectie gekozen en door kinderen met op school gemaakte videobeelden van commentaar voorzien. Middels in de expositieruimtes opgestelde computers wordt de bezoekers verzocht de juiste verklaring erbij te vinden.
www.watisdatnou.com
